Tien jaar ESI – Roelf aan het woord

Tien jaar ESI – Roelf aan het woord

Door Roelf Pot

Adviseur ESI en CrowdProfessionals

Onze zeer ervaren adviseur Roelf Pot is al vanaf de start bij ESI en CrowdProfessionals aangehaakt. Eerst als ZZP’er, maar inmiddels al acht jaar in dienst. Roelf neemt ons mee in “hoe het allemaal gelopen is” en de zaken waar hij trots op is in zijn werk bij ESI en CrowdProfessionals.

Op 18 augustus 2014 richtte Syan Schaap ESI op. Ik kende Syan al uit 2011, toen hij samen met Mari van Dorst en Jorien van den Heuvel het Kenniscentrum Evenementenveiligheid (KCEV) was gestart. Ik was toen zelfstandig veiligheidsmanager en docent/trainer voor evenementenbeveiligers. De economie ging slecht en er waren (te) veel conculega’s.  Via het KCEV probeerde ik mijn inhoudelijke kennis uit te breiden, mijn netwerk te verbreden maar ook in te schatten waar voor mij potentie zat met betrekking tot het ontwikkelen van een specialisme. Er werden tussen 2012 tot 2014 flink wat evenementen gecanceld en het hebben van goede algemene kennis, maar wel in combi met specialiseren op één of twee items zag ik toen (en nu) nog als het ultimum remedium om brood op de plank te kunnen krijgen.

Een stukje (pre)historie

In 1998 was ik wijkagent in Zutphen in een wijk met flink wat flats en zonder sociale cohesie. De gemeente en de woningbouwvereniging startten een verbeterplan. Daarin waren ook wat kleine evenementjes georganiseerd. Als wijkagent zat ik daar ook aan tafel en mijn interesse was gewekt. Ik ben in die tijd ook geïnterviewd door de lokale weekkrant. Een half jaar later belde die journalist op of ik privé mee wilde organiseren aan een groot ballonfestival in Zutphen. Ja, leuk!

Lang verhaal kort: samen met dat ballonbedrijf en die journalist heb ik in zeven jaar tijd tientallen kleine en grote ballonevenementen in oost en zuid Nederland georganiseerd. Mijn hobby liep enigszins uit de hand. Maar dat hoort een beetje bij hobby’s.

Ik besloot in 2008 om als parttime ZZP’er naast mijn baan bij de overheid Buro Raven op te richten. Ik was inmiddels van baan veranderd. Van (inmiddels) rechercheur naar een inspecteur informatieveiligheid binnen een team dat onderdeel uitmaakt van (wat nu heet) de Rijksinspectie Digitale Infrastructuur. In die functie reed ik door het hele land om telecom- en internetaanbieders te bezoeken en te inspecteren ten aanzien van hun fysieke beveiliging. Deze functie hield begin 2012 op te bestaan en toen werd ik fulltime ZZP’er in de wereld van de evenementen. Die dus, zoals ik al schreef later in dat jaar zo’n beetje instortte. Heb ik weer…

De tekst gaat verder onder de afbeelding.

Spoedklus

In 2015 kwam er een spoedklus binnen bij Frank Wijnveld (CrowdProfessionals). Syan bracht ons met elkaar in contact: het monitoren van de bezoekers van een live televisie-uitzending. Er waren bedreigingen geuit en de beveiliging van de locatie had behoefte aan het een observant voor herkennen van afwijkend gedrag van bezoekers in de zaal en direct daarbuiten. Ik mag er geen details over vertellen, maar die inzet werd een succes. 

Het monitoren van bezoekers buiten en binnen het evenemententerrein is binnen CrowdProfessionals inmiddels mijn handelsmerk. Voetbalwedstrijden, theaters en musea met een prikkelende voorstelling, politieke bijeenkomsten in congrescentra, optochten, koninklijke bezoeken en evenementen met grote internationale uitstraling. Ik heb er flink wat van meegemaakt de afgelopen 9 jaar. Persoonlijk denk ik dat het monitoren van de bezoekersstromen echt nog veel meer dan nu een bijdrage kan leveren aan veilige evenementen. En ik hoop het nog heel lang te doen.

Boa’s

Vanaf 2015 ben ik in de wereld van de Boa’s terechtgekomen. Ik werd tijdelijk docent binnen ROC Deltion in Zwolle. Lesgeven aan pubers die beveiliger, coördinator beveiliging en Boa wilden worden. Dat bracht brood op de plank, maar leerde mij ook erg veel extra’s over het lesgeven.

Binnen ESI ben ik inmiddels betrokken bij het opleiden en coachen (“opvoeden”) van Boa’s, vergunningverleners en gemeentelijke ambtenaren openbare orde en veiligheid in de wereld van evenementenveiligheid. In de basisopleiding van Boa’s en de standaard cursussen van vergunningverleners is nergens een blok evenementenveiligheid te vinden. Dus zijn we dat zelf gaan doen. Ik geef inmiddels samen met collega Daniël Schipper theorie opleidingen en verzorg praktijktrainingen voor toezichthouders/Boa’s en AOV’ers. We laten tijdens opleidingen theorie en praktijk zo veel mogelijk samensmelten. Ik vind dat persoonlijk nog steeds een meerwaarde voor elke gemeente. Ik vind dat, maar de feedback zegt dat gelukkig ook.

De afgelopen drie jaar word ik steeds vaker door gemeenten gevraagd die een coördinerend vergunningverlener of AOV’er zoeken voor een projectteam rond een (mega-)evenement. Klussen van maanden door het hele land heen. Stadsfeesten, intocht van de Sint, evenementen met een verhoogd risico: I love it.

De tekst gaat verder onder de afbeelding.

Trots

Mij is ook gevraagd te beschrijven waar ik trots op ben; wat me (nog steeds) raakt.

Vanaf het eerste moment dat ik veiligheidsplannen maakte in de jaren 90, ben ik bezig met “voordenken”.  En zo ben ik het ook gaan noemen tijdens mijn trainingen. Het is inmiddels een begrip binnen ESI, CrowdProfessionals en veel veiligheidregio’s. Als veiligheidsverantwoordelijke moet in de planfase en in de uitvoering steeds “voordenken”: Wat als… Dan dat… Schrijf dat op in je draaiboek. Dit scenariodenken zorgt niet alleen voor een betere voorbereiding. Het laat ook aan anderen zien dat je eventuele incidenten kunt beheersen. Als je tijdens een incident nog moet gaan nadenken over een mogelijke oplossing ben je namelijk te laat. Dan laat je onnodig tijd verloren gaan en kan het incident groeien. Daarnaast is de kans groot dat je impulsief voor de verkeerde oplossing kiest. Het scenariodenken zit inmiddels helemaal in mijn genen. Ik kan het niet eens meer uitzetten, als zou ik het willen.

Een tweede trots is mijn inzet met betrekking tot perimeter security rondom evenementenlocaties. Een tot nu toe ondergeschoven kindje dat steeds meer waardering krijgt. Het begon met een aantal edities van een groot festival in België. Samen met Frank heb ik de beveiliging van de buitenring (parking, looproutes en entreegebied) van dat evenement naar een hoger plan gebracht en daarnaast het MT van dat evenement getraind in crisismanagement. Inmiddels is “mijn manier van werken” bij dat internationale team helemaal ingeburgerd. Dezelfde werkwijze wordt op dit moment door een grote Europese sportbond door heel Europa uitgerold naar al de deelnemende nationale bonden en managers van sportlocaties.

Mijn derde trots is het (bijna) afschaffen van de “beveiligingsnorm”. Die redenatie dat één beveiliger op zoveel bezoekers zorgt voor een veilig evenement.  Ik roep het al van voor 2000, maar dankzij de leergang voor de Politieacademie (die ik niet zelf geef, maar wel aan heb bijgedragen) zorgt het gezond verstand, samen met de RISKOM-analyse ervoor dat deze uit de duim gezogen staffel (het is geen norm, het bestaat niet, ligt nergens vast) bijna niet meer wordt gebruikt om rekensommetjes te laten prevaleren boven een reëel noodzakelijke beveiligingsinzet op basis van een risicoanalyse.

10 jaar vooruitkijken

Ik word dit jaar 60 (hoop ik). Net als bij “10 jaar ESI”, is dat een gelegenheid om 10 jaar vooruit te kijken.

Dit jaar geef ik her en der zo’n 20 cursussen en trainingen en ben bij drie gemeenten bezig met grote evenementen. Voor 2025 zie ik al tal van mega-evenementen op ons afkomen. Grote stadsevenementen, 80 jaar bevrijding, optochten, sporttoernooien en politieke bijeenkomsten. En er zitten nog een aantal bidbooks in de pijplijn, waar zowel aan gemeentelijke kant als organisatorische kant nog wat kennis en kunde nodig zal zijn. Nationaal zie ik nog steeds een grote behoefte aan kwaliteitsverbetering bij Boa’s, vergunningverleners en AOV’ers. En voor ESI Australia zie ik ook nog genoeg mogelijkheden.

Ik kan dus nog wel 10 jaar vooruit en heb er nog veel lol in. Zeker met dit team dat, ook buiten werktijd, een heel warm hart voor elkaar heeft. Dat heb ik de afgelopen maanden na het plotselinge overlijden van mijn partner mogen ervaren. Ik wil jou bedanken voor je belangstelling voor mijn vak en het feit dat we samen werken aan nog meer veiligheid van bezoekers.    

Meer nieuws ›